1 maart 2026

13.00 uur demonstratie Feminist March - start op de Dam >>Sluit je aan bij het strijdbaar blok van het 8 maartcomité: ‘Voor de bevrijding van vrouwen in een bevrijde maatschappij’ 17.00 uur bijeenkomst 8 maartcomité Café Belcampo - de Hallen Hannie Dankbaarpassage 10 - Amsterdam - Optredens, muziek, sprekers en internationaal buffet Socialisme in plaats van barbarij! Versterk de revolutionaire bevrijdingsbeweging wereldwijd! Internationale Vrouwendag vindt zijn oorsprong in de lange traditie van de socialistische vrouwenbeweging en is ontstaan tijdens de Tweede Internationale Socialistische Vrouwen- conferentie in 1910. Historische verworvenheden zijn terug te voeren op 8 maart en de daarmee verbonden strijd. Vooral tijdens revolutionaire situaties: vrouwenkiesrecht, de invoering van de achturige werkdag, de instelling van beschermende maatregelen voor moeders en kinderen, gelijke rechten voor kinderen geboren binnen en buiten het huwelijk, minimumlonen en - niet in de laatste plaats - de gezamenlijke strijd van mannen en vrouwen. Rond de tijd van de Eerste Wereldoorlog namen socialistische vrouwen een duidelijk standpunt in tegen de oorlogspolitiek. De uitspraak van Rosa Luxemburg: ‘Socialisme of barbarij’ heeft de laatste jaren meer betekenis gekregen. Socialisme in plaats van barbarij! Dat zou onze strijdkreet moeten zijn op 8 maart 2026. Toen en nu wordt de heersende politiek gekenmerkt door imperialistische oorlogszucht, de moedwillige vernietiging van de natuurlijke hulpbronnen van de mensheid en door gevaarlijke fascistische of rechtse ontwikkelingen van regeringen. De genocide op het Palestijnse volk, de brute vernietiging van de verworvenheden van Rojava, de koelbloedige moord op zwangere vluchtelingenvrouwen, zoals die voor de kust van Chios in Griekenland, de Amerikaanse invasie van Venezuela en de toegenomen agressie tegen Cuba onthullen het brute, vrouw- onvriendelijke en onmenselijke gezicht van het imperialisme. In tegenstelling tot de patriarchale burgerlijke geschiedschrijving zijn het juist baanbrekende vrouwen die het rad van de geschiedenis richting de bevrijding van de vrouw aandrijven. Voorvechtsters zoals Clara Zetkin en Rosa Luxemburg, Nadezjda Krupskaja, Inessa Armand, Alexandra Kollontai, de socialistische vrouwenbeweging en alle moedige vrouwen die voor hun rechten en toekomst strijden. In tegenstelling tot de revolutionaire leer van Marx, Engels en Lenin werd later binnen de communistische beweging de kwestie van de vrouwenbevrijding herhaaldelijk afgedaan als een ‘secundaire tegenstelling’ en gereduceerd tot strijd voor burgerlijk-democratische gelijkheid. Wij bouwen voort op de revolutionaire ideeën van onze voorgangsters! De heersers met hun anti- communisme, fascisme, racisme en feodale patriarchale denken en handelen, haten en onderdrukken onafhankelijk, zelfstandig denkende en handelende vrouwen. Want ze weten dat vrouwen, vanwege de dubbele uitbuiting en onderdrukking van de massa van de vrouwen in het kapitalisme, een enorm potentieel vormen voor een revolutionaire strijd die het systeem omver zal werpen. De crisis van het imperialistische wereldsysteem leidt tot catastrofale leefomstandigheden, die de massa van de vrouwen bijzonder hard raken: werkloosheid, zeer lage lonen, afbraak van moeizaam verworven sociale voorzieningen, armoede, dakloos-heid, honger, regionale milieurampen, verscherping van wetten tegen reproductieve rechten van vrouwen en bovenal patriarchaal geweld, variërend van bruut huiselijk geweld tot staatsterreur. De verdediging van Rojava, met zijn verworvenheden op het gebied van vrouwenbevrijding en de eenheid van volkeren, is een lichtend baken, niet alleen voor vrouwen wereldwijd. Veel mensen, waaronder veel jonge vrouwen, van over de hele wereld zijn op pad gegaan om de revolutie en de verworvenheden van vrouwen te verdedigen. De imperialistische politiek stelt ook de strijdgeest van vrouwen op heel de wereld op de proef. In Palestina, Koerdistan, Congo en Soedan geven ze niet op en zijn ze bereid zich te verdedigen tegen genocide, grenzeloze uitbuiting, imperialistische agressie en reactionaire oorlogen - en te vechten voor hun vrijheid. In de VS verzetten ze zich tegen fascistische terreur zoals die van ICE. In Iran bieden ze met doodsverachting dapper weerstand tegen bloedige onderdrukking. In de industriële bedrijven wereldwijd staan arbeidsters centraal en vaak vooraan in de strijd tegen uitbuiting en onderdrukking. In deze vrouwen leeft het verlangen naar een bevrijde toekomst. Het is de taak van de ICOR-partijen, van alle revolutionaire vrouwen en mannen, om ervoor te zorgen dat uit dit verlangen bewustwording, helderheid en strijdlust voor de noodzakelijke georganiseerde strijd voor socialisme en communisme groeit. Voorafgaand aan het seminar van de Wereldvrouwen in Nepal (met een levendige deelname van 325 vrouwen uit 28 landen) vond vorig jaar eind november de tweede ICOR-vrouwen- conferentie plaats met 73 vrouwen uit 14 landen. Het tekent de opkomst van de revolutionaire vrouwenbeweging in een vruchtbare wisselwerking met de wereldwijde strijdbare vrouwenbeweging. Vrouwen tegen oorlog, fascisme en imperialisme! Vrouwen, organiseer je in de rijen van revolutionaire organisaties voor socialisme en je eigen bevrijding! Versterk de ICOR- vrouwen! Revolutionaire partijen en organisaties, vooraan in de strijd van de vrouwenbevrijding voor het echte socialisme!