Wat is privacy waard? Demissionair   minister   Schippers   wil   dat   politie   en   justitie toegang    kunnen    krijgen    tot    lichaamsmateriaal    dat    is afgestaan       voor       medische       of       wetenschappelijke doeleinden.     Het     zou     dan     onder     andere     gaan     om misdrijven    waar    een    gevangenisstraf    van    acht    jaar    of meer   op   staat.   En   het   DNA-materiaal   zou   niet   bij   de verdachte kunnen worden afgenomen. Een   van   de   problemen   met   dit   voorstel   is   dat   bijna   elke Nederlander   wel   een   keer   bloed   heeft   laten   prikken   en dat   dit   lichaamsmateriaal   is   opgeslagen   in   ziekenhuizen of   laboratoria.   Mocht   het   voorstel   worden   aangenomen, dan     zal     dit     opgeslagen     materiaal     kunnen     worden gebruikt.   Bij   het   afstaan   van   lichaamsmateriaal   wisten mensen   echter   niet   dat   dit   ooit   kon   worden   voorgesteld. Dit   voorstel   schendt   dan   ook   niet   alleen   de   privacy   van de   mensen   -   maar   zet   ook   het   medisch   beroepsgeheim en het vertrouwen in de zorg ter discussie. Daarnaast   wordt   de   toegankelijkheid   van   de   zorg   hiermee onder    druk    gezet.    Mocht    het    zo    zijn    dat    de    politie toegang      krijgt      tot      DNA-materiaal      opgeslagen      in ziekenhuizen,   dan   kan   dit   een   drempel   opwerpen   voor mensen om onder andere bloedonderzoek te laten doen. Geheime   diensten   krijgen   steeds   meer   bevoegdheden   - vanwege   veiligheidsredenen   -   die   een   inbreuk   zijn   op   de privacy.   Bijvoorbeeld   het   aftappen   van   WiFi-hotspots,   om met   een   sleepnetwerk   door   internet   te   gaan.   Het   voorstel over zeggenschap lichaamsmateriaal komt hier bovenop. In   het   voorstel   ontbreekt   bovendien   de   noodzaak   voor het   invoeren   van   deze   regels.   Bovendien   rijst   dan   ook   de vraag   hoe   en   waar   dit   materiaal   wordt   opgeslagen.   In   het verleden   bleek   dat   instellingen   als   de   AIVD   lang   niet   altijd de   officiële   regels   volgen.   Zo   bleek   in   april   dat   geheime diensten   data   te   lang   bewaren.   Wie   beschermt   dan   de privacy       van       de       mensen       wat       betreft       hun lichaamsmateriaal - en kan je hier op vertrouwen? Het   getuigt   dan   ook   van   enig   cynisme   van   de   kant   van   de minister   dat   zij   dit   plan   probeert   te   verkopen   met   het argument   dat   ‘burgers   meer   zeggenschap   krijgen   over hun eigen lichaamsmateriaal’.