Formeren  voor de concerns Er   werd   veel   beloofd   in   de   aanloop   naar   de   verkiezingen. De   mensen   maken   zich   zorgen   over   de   zorg,   vaste   banen en   het   milieu.   De   media   wilden   de   verkiezingen   vooral laten   gaan   over   immigratie,   ‘identiteit’   en   veiligheid.   De kiezers hebben gewikt en gewogen en gestemd. Na   wat   verkennende   besprekingen   besloten   VVD,   D66, CDA   en   GroenLinks   te   onderzoeken   of   ze   samen   een regering   kunnen   vormen.   De   onderhandelaars   begonnen niet   met   het   vergelijken   van   de   verkiezingsprogramma's - die liggen in een diepe la. Om   frisse   nieuwe   ideeën   op   te   doen   lieten   ze   zich   eerst eens   'bijpraten'   over   de   financieel-economische   situatie door   Knot   van   de   Nederlandsche   Bank,   Van   Geest   van het   Centraal   Planbureau   en   Leijten   -   een   topambtenaar van de Studiegroep Begrotingsruimte. De   ene   kiezer   is   blijkbaar   belangrijker   dan   de   andere. Hier   spraken   in   ieder   geval   de   mensen   die   de   sociale sloop van de afgelopen jaren mee hebben vorm gegeven. Daarna   werd   er   gesproken   met   Putters   van   het   Sociaal Cultureel   Planbureau   -   ook   geen   pleitbezorger   voor   de belangen    van    de    gewone    mensen.    Vervolgens    met Mommaas   van   het   Planbureau   voor   de   Leefomgeving   - die   de   regering   steeds   argumenten   dient   te   verschaffen om   zelfs   de   minimale   internationale   verplichtingen   op milieugebied niet te halen. Ook    kwam    Hamer    langs    -    voorzitter    van    de    Sociaal Economische    Raad,    waar    regering,    ondernemers    en vakbondsbestuurders     polderakkoorden     afsluiten     die gestaag alle verworvenheden afbreken. De   rij   werd   gesloten   door   hoogste   legerbaas   Middendorp en   de   topmannen   van   de   veiligheidsdiensten   AIVD   en MIVD.   Terwijl   oorlog   en   repressie   toch   ook   niet   tot   de verkiezingsbeloftes behoorden. Al   deze   dames   en   heren   hebben   meer   invloed   op   de toekomstige   regering   dan   de   kiezers   op   15   maart.   En dan   is   er   ook   nog   de   veel   sterkere   en   belangrijkere   stem van   VNO-NCW   in   het   belang   van   de   grote   concerns.   Na de   beloftes   in   de   campagne   volgt   nu   het   maken   van   een regeringsprogramma   waar   de   monopoliebedrijven   mee   in kunnen stemmen. Want    over    de    toekomst    wordt    niet    in    het    stemhokje beslist.   Voor   de   belangen   van   de   gewone   mensen   zullen deze zelf de strijd aan moeten gaan.