DVL
PiB
duurzame
energie
1 juni 2021
€ 2 miljard voor greenwashing
voor Shell de baten de kosten worden afgewenteld In 2018 nam de regering, onder druk van grote protesten, het besluit om definitief te stoppen met de Groningse gaswinning. De NAM, het gezamenlijke bedrijf van Shell en Exxon dat de gasvelden exploiteert, moet de door de gaswinning ontstane schade aan de huizen van tienduizenden Groningers vergoeden. Tenminste, dat was de bedoeling. Begin mei beweert NAM-directeur Johan Atema in de NRC dat er geen 26.000 huizen hoeven te worden versterkt, zoals tot nu toe aangenomen, maar slechts 50. Als klap op de vuurpijl wordt in dezelfde week bekend dat Shell een miljardensubsidie ontvangt om CO2 opslag onder de Noordzee mogelijk te maken. Voor de maatschappij de kosten, voor Shell de baten. Verworvenheden cadeautjes? “Wij kunnen niet alles betalen wat de overheid belooft”, kopte de NRC op 7 mei, nooit te beroerd om de grote monopolies van gratis goede publiciteit te voorzien. In het interview krijgt Atema alle ruimte om ‘het eerlijke verhaal’ te vertellen. Zo mag hij zonder tegensputteren beweren dat de basisbeurs, de Amsterdamse Metro en de welvaartsstaat allemaal aan de gaswinning te danken zijn. Verworvenheden die de Nederlandse werkende klasse in de loop van de vorige eeuw heeft afgedwongen worden in het NRC- interview cadeautjes die alleen mogelijk waren door Shell miljarden winst te laten maken. Je vraagt je bijna af wat er dan allemaal wel niet mogelijk zou zijn geweest, als de talloze miljarden die het Groningse gas opleverde niet naar Shells en Exxon Mobils aandeelhouders, maar in z’n geheel rechtsreeks naar het nut van het algemeen waren gegaan? Porthos: allen voor Shell Maar de implicatie van het verhaaltje van Atema is natuurlijk: nu Shell minder mag verdienen, zullen de gewone mensen daarvoor moeten betalen. De regering Rutte helpt Shell daar graag bij. Terwijl dochteronderneming NAM haar best doet om niet op te draaien voor de aardbevingsschade die de gaswinning heeft veroorzaakt, kondigden Shell en het Havenbedrijf Rotterdam aan dat ze definitief zo’n € 2 miljard subsidie zullen krijgen voor hun Porthos-project. Porthos moet een deel van de CO2-uitsoot van de eigen en andere industrie afvangen en opslaan in lege gasvelden onder de Noordzee. Daarmee gaat 40% van de subsidiepot die de regering Rutte gereserveerd heeft voor zogenaamde vergroening niet naar de ontwikkeling van duurzame energie, maar naar een project dat het gebruik van fossiele brandstoffen moet verlengen. Tegen die plannen voor Carbon Capture and Storage (CCS) bestaat veel verzet: er zijn weinig geslaagde voorbeelden van de methode, het maakt geen einde aan de fossiele industrie - en vooral ook: het gaat ten koste van de ontwikkeling van werkelijk duurzame energieopwekking. Cirkelredenering Niet alleen de deelnemers Shell, ExxonMobil, Air Liquide en Air Products stonden te juichen om de miljardensubsidie, maar ook de Rotterdamse GroenLinks- wethouder Bonte was verheugd. “Je hebt dit nodig”, vertelde hij trots aan RTV Rijnmond: “Zonder het opslaan van CO2 gaan we de klimaatdoelstellingen niet halen”. GroenLinks Rotterdam volgt daarmee de cirkelredenering van Shell: de doelstellingen worden immers niet gehaald omdat het grote geld naar CO2-opslag en fossiele brandstoffen gaat, in plaats van naar duurzame energie. Met dezelfde cirkelredenering in de hand produceert de grote Shell-raffinaderij in Pernis de komende jaren meer fossiele brandstoffen dan ooit. Volgens Shell zit er niets anders op: duurzame energie zou niet voldoende voorhanden zijn. Dat de regering Rutte dat spelletje van Shell meespeelt is niet vreemd. Zoals ex-Shell werknemers Kaag, Wiebes en Hoekstra maar al te goed weten, is de winst van monopolies als Shell voor iedere regering altijd belangrijker dan de bescherming van de leefomgeving. In plaats van serieuze stappen te zetten om een einde te maken aan fossiele brandstoffen proberen de grote bedrijven hun imago op te poetsen. De CO2-opslag is zo’n manier, en met behulp van de greenwashing van ‘groene’ politici zouden ze er bijna ook nog in slagen. Niets cadeau Maar zoals de grote klimaatprotesten van de afgelopen jaren laten zien, trappen de meeste mensen niet in die pogingen tot greenwashing. Met name jongeren gaan de straat op tegen de criminele manier waarop de grote bedrijven en hun regering omgaan met de dreigende catastrofe door klimaat- verandering. Zij weten het zeker: wie verandering wil, krijgt geen kruiperige NRC-interviews cadeau, maar zal zelf de strijd aan moeten gaan.
ziekenhuizen
klimaatprotest
op kosten van de vervuilers!